Best Ghazal

نه من بيهوده گرد کوچه و بازار می گردم

نه من بيهوده گرد کوچه و بازار می گردم
مذاق عاشقی دارم پی ديدار ميگردم

خدايا رحم کن بر من پريشان وار می گردم
خطا کارم گناهکارم به حال زار می گردم

شراب شوق می نوشم به گرد يار می گردم
سخن مستانه می گويم ولی هوشيار می گردم

گهی خندم گهی گريم گهی افتم گهی خيزم
مسيحا در دلم پيدا و من بيمار می گردم

بیا جانا عنایت کن تو مولانای رومی را
غلام شمس تبریزم قلندروار می گردم

 

روزگاریست که ما را نگران می‌داری

روزگاریست که ما را نگران می‌داری
مخلصان را نه به وضعِ دگران می‌داری

گوشۀ چشمِ رضایی به منت باز نشد

این چنین عزتِ صاحب نظران می‌داری؟

ساعد آن به که بپوشی تو، چو از بهرِ نگار
دست در خونِ دلِ پرهنران می‌داری

نه گل از دستِ غمت رست و نه بلبل در باغ

همه را نعره زنان، جامه دران می‌داری

ای که در دلقِ ملمَع طلبی نقدِ حضور

چشمِ سری عجب از بی‌خبران می‌داری

چون تویی نرگسِ باغ نظر، ای چشم و چراغ

سر چرا بر منِ دلخسته گران می‌داری؟

گوهرِ جامِ جم از کانِ جهانی دگر است

تو تمنا ز گلِ کوزه گران می‌داری

پدرِ تجربه ای دل تویی آخر ز چه روی

طمع مهر و وفا زین پسران می‌داری؟

کیسۀ سیم و زرت پاک بباید پرداخت

این طمع‌ها که تو از سیمبران می‌داری

گر چه رندیّ و خرابی گنهِ ماست، ولی

عاشقی گفت که تو بنده بر آن می‌داری

مگذران روزِ سلامت به ملامت حافظ

چه توقع ز جهانِ گذران می‌داری

(HAFIZ SHIRAZI)

 

سسکیاں لیتی ہوئی غمگین ہواؤ، چُپ رہو

سسکیاں لیتی ہوئی غمگین ہواؤ، چُپ رہو
سو رہے ہیں درد، ان کو مت جگاؤ، چُپ رہو

 

رات کا پتھر نہ پگھلے گا شعاعوں کے بغیر
صبح ہونے تک نہ بولو ہم نواؤ ، چُپ رہو

 

بند ہیں سب میکدے، ساقی بنے ہیں محتسب
اے گرجتی گونجتی کالی گھٹاؤ ، چُپ رہو

 

تم کو ہے معلوم آخر کون سا موسم ہے یہ
فصلِ گل آنے تلک اے خوشنواؤ ، چُپ رہو

 

سوچ کی دیوار سے لگ کر ہیں غم بیٹھے ہوئے
دل میں بھی نغمہ نہ کوئی گنگناؤ ، چُپ رہو

 

چھٹ گئے حالات کے بادل تو دیکھا جائے گا
وقت سے پہلے اندھیرے میں نہ جاو ، چُپ رہو

 

دیکھ لینا، گھر سے نکلے گا نہ ہمسایہ کوئی
اے مرے یارو، مرے درد آشناؤ ، چُپ رہو

 

کیوں شریک غم بناتے ہو کسی کو اے قتیلؔ
اپنی سولی اپنے کاندھے پر اُٹھاؤ ، چُپ رہو

میں خرد مند رہوں یا تیرا وحشی ہو جاوں

میں خرد مند رہوں یا تیرا وحشی ہو جاوں
جو بھی ہونا ہے مجھے عشق میں جلدی ہو جاوں

 

زندگی چاک کی گردش کے سوا کچھ بھی نہیں
میں اگر کوزہ گری چھوڑ دوں مٹی ہو جاوں

 

پھر سے لے جائے میری ذات سے تُو عشق ادھار
اور میں پھر سے تیرے حسن پہ باقی ہو جاوں

 

کوئی دم تُو میرے چہرے پہ خوشی بن کے ابھر
کوئی دم میں تیرے چہرے کی اداسی ہو جاوں

 

یا تو دریا میں بدل جاوں کہ لہریں اٹھیں
ہا بگولوں کاکہا مان لوں آندھی ہو جاوں

 

اس کی جانب سے کوئی ہجر مجھے آ کے لگے
اور میں معرکہ ء عشق میں زخمی ہو جاوں

 

جبر کی طرح کوئی جبر کروں اپنے ساتھ
کیوں نا کچھ دیر کو میں اپنے پہ حاوی ہو جاوں

ہم کہاں اور تم کہاں جاناں

ہم کہاں اور تم کہاں جاناں

ہیں کئی ہجر درمیاں جاناں

 

رائیگاں وصل میں بھی وقت ہوا

پر ہوا خوب رائیگاں جاناں

 

میرے اندر ہی تو کہیں گم ھے

کس سے پوچھوں ترا نشاں جاناں

 

عالم بیکراں میں رنگ ھے تو

تجھ میں ٹھہروں کہاں کہاں جاناں

 

روشنی بھر گئی نگاہوں میں

ہو گئے خواب بے اماں جاناں

 

اب بھی جھیلوں میں عکس پڑتے ہیں

اب بھی ھے نیلا آسماں جاناں

 

ھے جو پر خوں تمہارا عکس خیال

زخم آئے کہاں کہاں جاناں

ای خدا این وصل را هجران مکن

ای خدا این وصل را هجران مکن
سرخوشان عشق را نالان مکن

باغ جان را تازه و سرسبز دار

قصد این مستان و این بستان مکن

چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن 

خلق را مسکین و سرگردان مکن

بر درختی کشیان مرغ توست

شاخ مشکن مرغ را پران مکن

جمع و شمع خویش را برهم مزن

دشمنان را کور کن شادان مکن

گر چه دزدان خصم روز روشنند

آنچ می‌خواهد دل ایشان مکن

کعبه اقبال این حلقه است و بس

کعبه اومید را ویران مکن

این طناب خیمه را برهم مزن

خیمه توست آخر ای سلطان مکن

نیست در عالم ز هجران تلختر

هرچ خواهی کن ولیکن آن مکن

Koyee Had Nahi Hai Kamal Ki..

Koyee had nahi hai kamaal ki
Koyee had nahi hai jamaal ki

Wahi qurb O door ki manzileN
Wahi sham khaab O khyaal ki

Na mujhe hi uska pata koyee
Na use khabar mere haal ki

Ye jawaab meri sada ka hai
K sada hai uske sawaal ki

Wo qayamateN jo guzar gayeeN
ThiN amanaten kayee saal ki

Ye namaaz E asr ka waqt hai
Ye ghari hai din k zawaal ki

Hai MONIR subh E safar nayee
Gayee baat shab k malaal ki